Żużlowo, fotodejowo, zaskakująco…

Miejsce okazało się dość tajemnicze.  Widziałam... duchy, dziwne ślady na piasku i całą masę samotnych krzesełek. Okazało się, że stadion prowadzi w tajemnicy bardzo bogate życie wewnętrzne. Świadczą o tym różne drobne szczególiki. Wnikliwy obserwator powinien wyłapać je spośród żółto-niebieskości. Niektóre stosują zaawansowaną mimikrę i stapiają się z tłem, inne – wyraźnie, nawet rażąco się czerwienią.

Kiedy tak w zupełnej ciszy zasiądzie się w którymś z rzędów, można podsłuchać, jak krzesełka szemrzą między sobą. Opowiadają niestworzone historie. Nie wierzycie?

Macie rację, bo w dniu meczu to zupełnie niemożliwe, ale w taką zwykłą, najzwyklejszą sobotę, kiedy stadion pozornie odpoczywa, wszystko jest możliwe... udało mi się coś nawet zanotować...

- Wiesz? Ostatnio przyszły tu dwie takie, co to kompletnie o speedwayu pojęcia nie miały.
- Coś ty? To dlaczego przyszły?
- Bo ta jedna myślała, że tu się żużlem obrzucają... na punkty! Ciekawa była, jak to wygląda.
- A ta druga?
- Ta druga jeszcze lepsza...
- ???
- Bo jak pierwsza zapytała, dlaczego oni tu tak w kółko w lewo jeżdżą, to druga wystrzeliła z rewelacją! Aż mi się siedzenie zatrzęsło!
- Co ty powiesz?
- Też by tobą szarpnęło! Wyobraź sobie, ona uważała, że w prawo skręcać nie mogą, bo prawa jazdy nie mają!
- Łooo matkooo.