Zbieracze są wśród nas

Gdyby się zapoznać z cennikiem skupu, to plastikowy pojemnik na mleko o pojemności czterech litrów warty jest 25 centów. I wcale nie jest ciężki, gdy jest już pusty. Oczywiście zbierane są przede wszystkim puszki po napojach i butelki, których wartość wyliczana jest na pięć - dziesięć centów, w walucie kanadyjskiej, która w pewnym momencie przeskoczyła o ileś tam setnych amerykańską.

Polak z mojego pokolenia był za ambitny, by w kraju robić pieniądze w taki sposób. Za granicą pewnie by się przełamał. I wcale nieźle by na tym wychodził. Sądzę, że dzisiejsze pokolenie już nie ma takich  "hamulców" wewnętrznych i zajmuje się wszystkim, co może zamienić się w pieniądze. Nie mam na celu poniżania nas jako narodowości, Boże bron! Proszę mnie źle nie zrozumieć. Wręcz przeciwnie, podziwiam tych "zbieraczy", którzy potrafią od samego rana oczyszczać nasze chodniki, trawniki i ulice.

A już jak się trafi na takie "perełki" jak boiska sportowe, hale hokejowe itp? Można sobie wyobrazić naszego "zbieracza" w czerwonym Jaguarze, wieczorowa pora, z piękna blondyna u boku. Dlaczego? Ponieważ na stadionie jest powiedzmy trzydzieści tysięcy miejsc, z których polowa nie pije piwa (piwo się serwuje tylko w plastykowych dużych kubkach). Ile to jest za wieczór po pięć centów?  A tych wieczorów będzie tyle, ile jest gier w sezonie. Chodziłem na te mecze, ale nie liczyłem ich.

Są też inni "zbieracze". Zajmują się zwożeniem wszystkiego z prowincji, po zmarłych osobach, które nie maja bliskich. Są to meble, książki, garnki, kubki i wszystko co się może sprzedać. Nie raz i nie dwa znajdują się tam przedmioty naprawdę wartościowe. Kiedyś u takiego "zbieracza" wygrzebałem obrączkę srebrną najwyższej próby , za którą zapłaciłem... dwadzieścia pięć centów. Lubię odwiedzać sklepiki i stragany tych "zbieraczy".

Ja sam się zajmuje zbieraniem, ale moje zbieranie pożera pieniądze naszej rodziny. Jest moja chorobą, przyjemnością i skarbem. Mam alergię na kurz, ale zawalam nasz dom książkami, figurkami, starymi wycinkami z gazet..., które kiedyś się mogą przydać jako źródła do tego, co chciałbym napisać.

Piękne jest życia "zbieracza".