Warto przeczytać

Cytat z prologu- „ W czasie drugiej wojny światowej Wielka Brytania, Stany Zjednoczone i Niemcy wydały po jednym dowódcy sił lądowych, który wyróżniał się spośród innych. Bernard Montgomery, George Patron i Erwin Rommel, trzej tytani wojny pancernej, byli - w swoim przekonaniu, ale też w ocenie współczesnych – największymi generałami tej wojny".

Rzadko sięgam po książki historyczne. Nie mam natury poszukiwacza faktów, tropiciela działań wojennych. A jeśli już coś przeczytam, nie zapamiętuję. To jest niedoskonałość, ale z nią da się żyć. Zapewniam.

Ta książka fascynuje od pierwszych stron, trudno się oderwać od czytania. Na pierwszym planie są w niej ciekawe informacje z życia, a przede wszystkim specyficzne cechy charakteru, które determinują zachowania trzech dowódców.
„Wszyscy trzej byli aroganccy, szukali rozgłosu i mieli wady, ale przede wszystkim odznaczali się geniuszem w dowodzeniu ludźmi i niezrównanym entuzjazmem do walki... Była to niesłychanie osobista rozgrywka: nie tylko starcie wielkich armii, ale konflikt między trzema silnymi osobowościami".
W „Grach wojennych" po raz pierwszy w literaturze traktującej o drugiej wojnie światowej ci trzej przywódcy zostali umieszczeni „na jednym ringu". A dopiero, jakby w oddali, nieomal w tle, toczy się historia. Prawdziwa. Dla znawców tematu, pewnie nie ma nowych informacji. Może jedna coś znajdą: "Montgomery, Patron i Rommel przyszli na świat w różnych latach, między rokiem 1885 a 1891, ale w tym samym miesiącu, listopadzie. Wszyscy trzej byli zodiakalnymi Skorpionami. I wszyscy trzej potrafili kąsać."

Książka zawiera wiele ciekawych zdjęć. Jedno z nich jest zatytułowane: „Monty bawi się ze szczeniakami Hitlerem (Jack Russell terier) i Rommlem (King Charles spaniel) w kwaterze w Blay, lipiec 1944."

Książka napisana lekko, dobrze przetłumaczona. Czyta się ją płynnie. Na pewno przy tej lekturze nie da się zasnąć. Polecam wszystkim.

PS. Jeśli jednak ktoś poczuje się znużony tą lekturą, można przerwać. I wracać,  czytać „na wyrywki".