Wakacje na trzepaku

Jeszcze trochę i rozpoczną się tak wyczekiwane przez dzieci wakacje. Dawno zapomniałam, jak to jest być uczniem, ale patrząc na dzieci i młodzież ubraną odświętnie z kwiatkiem w ręce, niezmiennie wracają wspomnienia. Pamiętam swoje wakacyjne wyjazdy na obozy, kolonie czy do rodziny na wieś. Przed każdym wyjazdem byłam tak podekscytowana, że nie mogłam zasnąć. Wyobrażałam sobie przygody, które gdzieś tam na mnie czekają, nowe miejsca czy też nowe znajomości, a nawet przyjaźnie. Wprawdzie nigdy nie były to wakacje moich marzeń, ale okres wakacyjny miałam wypełniony, nie było czasu na nudę.

Patrząc na te dzieciaki zastanawiam się ilu z nich w te wakacje gdzieś wyjedzie, gdzie wyjadą, albo czy w ogóle wyjadą.

Jak wynika z najnowszych badań, nieomal połowa dzieci nie wyjedzie w tym roku na żadne wakacje, bo ich rodzin po prostu na to nie stać. Kryzys, drożyzna i bezrobocie zamknęły naszym dzieciom drogi nad morze, w góry, nad jeziora, o zagranicznych wycieczkach już nie wspomnę. Doczekaliśmy się czasów, że wysłanie dziecka na wakacje postrzega się w kategorii luksusu. Dzieci pozostające w mieście będą spędzać czas przy komputerach, na przydomowych placach zabaw albo na przysłowiowych trzepakach, a trochę starsze – w galeriach handlowych. Dzieci na wsiach pewnie nie będą miały czasu na nudę, bo rodzice zagonią je do pomocy w gospodarstwie. O morzu czy górach będą sobie mogli jedynie pomarzyć, a przecież wakacje to magiczny czas... Czas przygód, czas odkrywania nowych miejsc czy nawiązywania nowych przyjaźni...

Nie wychowywałam się w rodzinie, w której by się przelewało, a jednak moich rodziców stać było na wysłanie dwójki dzieci na obóz, kolonie czy wycieczki. Podzwoniłam popytać, jak kształtują się ceny na letnie wyjazdy dzieci. W zależności od regionu Polski za, powiedzmy 10 – 12 dni, rodzice muszą zapłacić od 700 do nawet 1.800 zł za jedno dziecko, a co jeśli w rodzinie jest dwoje albo troje dzieci?

Wakacje w domu to nie jedyny problem. Badania, na które wyżej się powołuję wskazują, że w Polsce 1,8 mln dzieci zagrożonych jest ubóstwem, a w niektórych rejonach kraju, blisko 70 proc. dzieci jest... niedożywionych!

Ale kogo to obchodzi? Kolejne rządy nie robią absolutnie nic, żeby cokolwiek zmienić. Najlepszym przykładem jest nie podwyższana od siedmiu lat wysokość zasiłków rodzinnych i progów dochodowych. O przepraszam, w przyszłym roku ma coś drgnąć w sprawie. Jeden z posłów zdradził skrywaną głęboko tajemnicę odnośnie podwyższenia rzeczonych progów. Zostaną podwyższone i to o całe... 10 zł!?

Trudno nie odnieść wrażenia, że nasza władza traktuje dzieci jak obywateli drugiej, a nawet trzeciej kategorii...