W kinie Helios grali film pt. Foto Day

Pamiętacie może taki cykl programów prowadzonych przez redaktora Janickiego „W starym kinie"? Uwielbiałam czołówkę tego programu. Jest we mnie jakiś wielki sentyment do starego kina. I nie chodzi tu tylko o stare, archiwalne filmy, ale raczej o klimat małych zadymionych salek z poustawianymi równo w rzędach krzesełkami. Wiem, że takiego kina już nie ma i pewnie nie wróci...

Współczesne kina są do siebie bardzo podobne. Duża, przestronna widownia, a siedzenia tak zaprojektowane, że jak usiądzie przed nami pani z natapirowanym kokiem, to nie trzeba się wychylać w prawo czy w lewo, żeby zobaczyć co dzieje się na ekranie. Współczesne kino stawia na nowoczesność i wygodę. Nigdy jednak nie widziałam nowoczesnego kina „od kulis." Ucieszyłam się więc, że padł pomysł zorganizowania tam kolejnego Foto Day. Niemniej wiedziałam, że jeśli idzie o fotografowanie, to nie będzie taka prosta sprawa. Skoro kino nowoczesne, to pewnie niewiele znajdę tam detali, na których warto dłużej zatrzymać obiektyw aparatu. Same komputery i pewnie dużo elektroniki – pomyślałam. Zupełnie nie moje klimaty.

Zaczęłam się zastanawiać jaką przyjąć strategię, jaki wymyśleć plan. Nic mi nie przychodziło do głowy, dopóki na skupiłam się na nazwie kina. Według mitologii greckiej Helios to bóg słońca, źródło światła słonecznego i życia. Wtedy już wiedziałam, czego będę szukać w kinie. Przede wszystkim przedmiotów w jakimś stopniu przypominających słońce - barwą, kształtem, czy też jakimś drobnym elementem. Czy mi się udało? Nie wiem, pozostawiam to ocenie MM-kowiczów.