Świątynia Sztuki - a miało być tak pięknie...

Pewnego pięknego poranka e-gołąb pocztowy dostarczył mi emalję od Miłościwie Nam Panującej Redakcji (jakby ktoś nie doczytał między wierszami powyżej, to nastąpiła tam nachalna wazelina) z uprzejmym zapytaniem czy nie chciałbym się skompromitować po raz kolejny biorąc udział w kolejnym Foto-Day-u.

Pomyślałem sobie, że mimo sporych obaw, mój pierwszy, klasztorny Foto-Day jakoś przeżyłem. Doszedłem więc do wniosku, że trzeba dać szanse kozie na drugi zgon (niezorientowanych zapraszam do lektury "Raz kozie śmierć" - http://www.mmgorzow.pl/artykul/raz-kozie-333120.html).

Tak więc w sobotni poranek (właściwie to blady świt był) udałem się wraz z dopingującą mnie rodzinką, pełen naiwnego optymizmu, do Świątyni Sztuki. Tak, mój instynkt samozachowawczy wyraźnie jeszcze spał o tej porze, o co zresztą nie mogę mieć do niego zbyt dużych pretensji, gdyż jak wspomniałem powyżej, noc dopiero się kończyła.

Zaledwie wysypaliśmy się wraz z zaspaną rodziną i Kudłatym z naszej taczki, a już się ZACZĘŁO! Jakiś zwariowany Patrol przemknął tuż obok nas wyjąc potępieńczym sygnałem, z prędkością zbliżoną do Kubicy sprzed wypadku. Otrzepawszy się z kurzu, lekko zdezorientowany zauważyłem, że z piekielnej machiny wyskoczyła zgrabnie grupa dziwnych postaci, na dodatek z bronią, i to bronią w ręku. Grupa Patrolowa przywitała się sympatycznie wołając gromkie: GLEBA! No to padłem posłusznie na twarz myśląc, że widać tutaj takie dziwne obrządki powitalne obowiązują. Po kilku chwilach okazało się, że to nie o mnie chodzi, zabrali jakiegoś gościa, chyba do bagażnika i odjechali. Niby odetchnąłem, ale już byłem lekko spięty.

Potem udaliśmy się do Świątyni, gdzie przesympatyczni gospodarze (zapewne po to sympatyczni aby uśpić moją czujność) podzielili nas na grupy i zaczęli szybko oprowadzać nas po labiryncie filharmonii. Szybko to mało powiedziane - gnaliśmy z miejsca na miejsce, jakby nas ktoś gonił. Zauważyłem jednak, że raczej tylko ja i kilku nielicznych maruderów ma problem z dotrzymaniem kroku grupie. Starałem się ze wszystkich sił aby w każdym miejscu zdążyć rozstawić sprzęt i coś, cokolwiek pstryknąć. A że nie szło mi tak sprawnie jakbym sobie tego życzył, w końcu nawet maruderzy zniknęli mi z horyzontu. Latałem więc jak poparzony z obłędem w oczach po filharmonii, wszędzie się spóźniając, gubiąc swoją grupę i potykając się o instrumenty oraz o leżących gdzie niegdzie fotografów. A wszystko to przez STRES! A bo to poziom będzie mega wysoki, bo potem będą porównywać, wybrzydzać i krytykować. A bo to światło jakieś takie słabiutkie i w ogóle wszystko jakieś takie spięte i robione w deficycie czasu.

Kiedy na ułamek sekundy udawało mi się zapanować nad tym stresem, to gdzieś od tyłu czaszki zaczęła powracać ta upiorna myśl. MYŚL, która powodowała dreszcze, wysypkę, bezwiedne ślinienie się i kilka innych zaburzeń psychosomatycznych. Myśl, która porażała mnie od czasu ostatniego Foto-Day'a. Ta myśl to obawa, że znowu popełnię fotę, którą ktoś okrasi merytorycznie właściwym komentarzem: "Krzywoooooooooooooooooooo!". Upiorna myśl prześladowała mnie do samego końca imprezy. Teraz już wiedziałem, że to całe zaproszenie na Foto-Day'a to był przemyślny podstęp, który miał finalnie obnażyć moją foto-krzywotę. I nikt mi nie wmówi, że to teoria spiskowa, ja swoje wiem. Jakoś dotrwałem szczęśliwie do końca imprezy, podtrzymywany na duchu niewybrednymi dowcipami i fajnym poczuciem humoru MM-kowiczów.

Po przeniesieniu pstryków na komputer, zauważyłem, o zgrozo, że bardzo dużo zdjęć to autoportrety niezamierzone. W filharmonii jest bowiem tak dużo powierzchni lśniących i błyszczących, że fotografując tutaj cokolwiek, jest spora szansa, że fotograf uwieczni się sam na swoich arcydziełach. Wizja publikowania swojej postaci zmroziła mnie, przecież to jak wystawienie się na pewny strzał. Z drugiej jednak strony szkoda fotek, bo te błyszczące elementy jakoś tak nieźle się prezentują. I co zrobić? Zakratkować sobie postać - no nie, to się dobrze nie kojarzy. Ostatecznie, w przypływie desperackiej odwagi, postanowiłem wybrać i zamieścić te co bardziej rozmazane i niewyraźne samobóje. A co tam - drugi raz kozie śmierć.
Powyższe rozważania ponownie wprowadziły mnie jednak w nerwową atmosferę. W pewnym momencie palec kulający kółko myszki, które to sprytnie przewijało kolejne fotki, ZASTYGŁ W BEZRUCHU. Paraliż? Nie, to było coś zdecydowanie bardziej przerażającego! Milion myśli przemknęło mi przez łepetynę z prędkością MiGa-29-go. Zobaczyłem nawet jaśniejący tunel w oddali, ale jakiś głos mówił mi: nie idź tą drogą, jeszcze masz tutaj coś do zrobienia, jeszcze nie wszystko stracone. Niby racja, ale jak tutaj nie panikować, jeśli zdecydowana wiekszość twoich zdjęć jest KRZYWOOOOOOOOOOOO!!! Przecież Naczelny Foto-Prostownik MM-kowy, rozjedzie mnie bez litości, nie mrugnąwszy przy tym nawet swoim bystrym, sokolim okiem. I zrobi to za pomocą swoich celnych, merytorycznych i subtelnych niczym armia radziecka, komentarzy. I na co były mi te 3 poziomice (w tym jedna laserowa) i żyroskop. To przez te klamoty nie mogłem nadążyć za moją grupą i jej Przewodnikiem w filharmonii. Wszystko psu na budę!

Jednak już po niespełna godzinnym ataku histerii, opanowawszy wstępnie drżenie kolan i rąk, postanowiłem spróbować coś z tymi koślawym foto-problemem zrobić. wziąłem i zapakowałem moją pokrzywioną, niezbyt radosną twórczość własną na pendrajwa dyżurnego i pokuśtykałem na ciągle jeszcze miękkich odnóżach do lochu. Tam wkręciłem moje gnioty w zardzewiałe imadło i przygotowałem niezbędne w takich przypadkach narzędzia - łom, młotek i malutką giętareczkę. Przez wzgląd na dobry obyczaj i aby oszczędzić zajęcia cenzorom nie będę opisywał tego, co działo się w lochu przez kilka godzin. Prawdę mówiąc sam się odrobinę zdziwiłem, że znam tyle obcych, obelżywych słów i epitetów. Nawet sobie kilka zapisałem na wypadek gdyby pewna zaprzyjaźniona drużyna z południa naszego województwa zapragnęła mimo wszystko nie przegrać podczas niedzielnych derbów. Na szczęscie tym razem moje notatki nie przydały się. A wynik mojej mordęgi w lochach zamieszczam poniżej ostrzegając jednak uczciwie - nie wszystko dało się wyklepać i wyprostować.

Na koniec spróbuję spoważnieć, chociaż na moment. Jak zapewne zauważyliście, po ostatnim Foto-Day-u, jeden z MM-kowiczów zwrócił mi, we właściwy dla siebie sposób, uwagę. Początkowo, jak każdy szanujący sibie i swoje prace twórca obruszyłem się. No bo co mi będzie tu jakieś krzywizny wytykał. A on co - zrobił może lepsze? I komu to w ogóle ma przeszkadzać? Jakieś zaledwie kilka pikseli w lewo czy w prawo. Albo kilkadziesiąt w górę, czy w dół. Czepia się i tyle. Zresztą nie tylko do mnie się przyczepił. Pośmiałem się, potem wdałem się w dyskusję na ten temat i dałem sobie spokój.
Jednak raz zasiane ziarno niepewności zaczęło kiełkować. Najpierw sprawdziłem kilka swoich fot - no kurcze faktycznie krzywooooo! Potem zalęgło się to we mnie jak pasożyt jakiś :). Zaczęło mnie to nawet razić. Coś, co wcześniej było małym arcydziełem (przynajmniej w moim mniemaniu :)) z lekuchno pochyloną jedną ze ścian budynku, teraz zaczęło mi się jawić jako koszmarny foto-potworek z walącymi się na ryj zgliszczami. Zresztą coraz częściej dochodzę do wniosku, że im więcej zdjęć popełniam i im więcej czytam i uczę się, tym bardziej moje dotychczasowe fotografie bledną :). Może to i dobrze, odrobina samokrytycyzmu jeszcze chyba nikogo nie zabiła.

Jaki morał wynika z tej historii? Może taki, że czasami warto zdusić w sobie chęć odwetu, gdy ktoś skrytykuje nasze dokonania. Nawet wtedy, gdy zrobi to niezbyt merytorycznie i nie całkiem subtelnie. Ja przynajmniej zacisnę ociekające jadem kły i spróbuję wyciągnać wnioski z tej lekcji. Będę prostował wszystkie foty aż osłabnę :).

Na koniec wielkie podziękowania dla Redakcji i Organizatorów za to, że udało się Im zafundować nam tę historyczną, przedpremierową wizytę w Świątyni Sztuki. Domyślam się, że łatwo nie było, tym większy podziw i szacun za skuteczność :). Dziękuję również MM-kowej Braci za kolejną, wspólnią, sympatyczną imprezę spędzoną w ciekawym i wesołym towarzystwie.

Linki do konkursowej trójki:
1. Lustra:
http://img580.imageshack.us/i/dsc6510x1000.jpg/
2. Wirtuoz z szybką ręką:
http://img834.imageshack.us/i/dsc6621x700bw.jpg/
3. KRZYWOOOOOOOOOOOO!!! ;-):
http://img121.imageshack.us/i/dsc6450x7002.jpg/