Spacer po Gorzowie - inne spojrzenie

Skręcić w lewo w ulicę Jancarza? Nie, tam, oprócz codziennej racji śmieci wyrzucanych wprost na trawniki przez wycieczkowiczów z zatrzymujących się tu autokarów (brak jakiegokolwiek śmietnika od bramy wjazdu do PKP aż po koniec ulicy Jancarza wzdłuż chodnika) nie ma nic, na co warto spojrzeć.

W prawo w ulicę Składową? Nie wiem, czy nie jest tu jeszcze gorzej. Koszmarna, zaniedbana, ohydna estakada po prawej, po lewej najpierw sklep z urzędującymi żulami przed wejściem, potem teren z kilkoma (kilkunastoma?) punktami sprzedaży, wyglądającymi nieestetycznie co najmniej, aż dojdziemy do koszmarnych budynków, których czasy świetności minęły dziesiątki lat temu. Szaroburość odpadających tynków nie odstrasza sprayowców, którzy bazgrolą na nich swoje pseudoartystyczne dzieła.

Taki obraz z niewielką ilością wyjątków ciągnie się do samego centrum - do skrzyżowania przy moście Staromiejskim. Lepiej nie rozglądać się na tej ulicy na boki, oszczędzając sobie mało przyjemnych doznań wizualnych.

Jedynym rozwiązaniem jest zawiązać oczy przy dworcu i po omacku dotrzeć do pierwszego przejścia pod estakadą, by wejść na bulwar koło Wildomu. Tu da się normalnie przejść, bulwar i most prezentują się bardzo ładnie.

Ale idźmy jeszcze raz od dworca - aby zaoszczędzić sobie niesmaku wędrując Składową, wyruszam na wprost - ulicą Dworcową - kierując się do centrum przy katedrze. Sama Dworcowa nie prezentuje się ciekawie - przedwojenne budynki się sypią, odpada z nich tynk, mury w wielu miejscach są popękane. Budynki są różne - dwu, trzypiętrowe, parterowe, plomby między nimi - zero jakiegoś ładu.
Sprayowcy nie oszczędzają tych kamienic i elewacji, tu także zostawiają po sobie widoczne bohomazy.
Po weekendowych imprezach w okolicznych pubach i pijalniach, niejednokrotnie kosze na śmieci lądują na jezdni, szyby są tłuczone przez nadmiernie energicznych klientów. I taki widok często zastaje się tutaj w niedzielę.

Na skrzyżowaniu Dworcowej z Sikorskiego skręcam w prawo i zmierzam ku katedrze. Po lewej stronie mijam skwer, później Park Wiosny Ludów - jeszcze do tego momentu nie jest tak najgorzej, aczkolwiek budynek narożny na skrzyżowaniu Sikorskiego i Kosynierów Gdyńskich jest koszmarnie brzydki od strony ulicy Sikorskiego. Przynajmniej narożna część została jakiś czas temu odświeżona i jakoś się prezentuje.

Dalej idąc mijam mini-straganik z wystawionymi skrzynkami z warzywami i owocami oraz brzydkie  kioski z wywieszoną odzieżą. Po przeciwnej stronie, nieco dalej przechodzę obok Parku 111, który, w mojej ocenie, zupełnie nie pasuje swoim wyglądem do tej ulicy. Po prawej Galeria Młyńska, która również nie przyciąga oka i wydaje się być mało ciekawą budowlą. Po drugiej stronie ulicy kolejny koszmarek, tzw. Spółdzielnia Lekarska - brzydki i zaniedbany obiekt. Co prawda cały dół wygląda znośnie, ale od pierwszego piętra w górę to jedna wielka paskuda.

I wchodzimy w ulicę "bankową". Tutaj, gdzie kamieniem nie rzucisz, tam na pewno w bank trafisz. Nie ma tu jakichś specjalnie ciekawych sklepów, butików, kafejek, są za to banki. I banki. Ten odcinek ulicy powinien mieć nazwę inną niż Sikorskiego, np. Bankowa.

Dotarłam do katedry. Stoi tu od wielu lat dumna, dostojna, piękna, górująca nad wszystkimi budynkami w centrum. A tuż przy niej szpetna budowla zwana Titanikiem, która nijak nie pasuje do tego miejsca. Moim zdaniem w ogóle nie powinno jej tutaj być.

Co jeszcze w pobliżu? Arsenał - nie był remontowany od bardzo wielu lat. Za nim, nieco na uboczu, fontanna w opłakanym stanie, szara, brudna, brzydka. Całkiem niedaleko zniszczone, doprowadzone do ruiny, niegdyś często użytkowane Schody Donikąd. O Tesco w Rynku, przy najpiękniejszej gorzowskiej fontannie i w pobliżu zabytkowej katedry mówić chyba nie muszę. Niewiele dalej, przy Obotryckiej, niszczeje od lat, kiedyś piękny, dziś popadający w ruinę, obiekt po komendzie policji.

Tak, z grubsza, wygląda nasze miasto okiem przyjezdnego, który zechce się przespacerować głównymi, bądź co bądź, ulicami. Ścisłe centrum jest tak koszmarnie brudne, brzydkie, zaniedbane, że czasami jest mi po prostu wstyd. Na co dzień, jako mieszkaniec tego miasta, nie widzę tej szpetoty, tego brudu, nie zwracam tak bardzo uwagi na coś, co znam na pamięć. Czasami jednak wyłączam pamięć, otwieram szeroko oczy i... widzę, co widzę. Niestety.

Mój wirtualny spacer został sprowokowany artykułem "Spacer po Gorzowie". Chciałam pokazać, że to samo miasto można różnie widzieć, nie tylko te nowe, piękne budowle, ale również i te zaniedbane ulice i miejsca naszego miasta. Ulice naszego centrum. Nie tylko zachwycać się nowymi inwestycjami, ale widzieć to, co jest oprócz nich. Widzieć jasno rzeczywistość jaką jest, bez różowych okularów, bez huraoptymizmu.

Wiem, że nie wszystkim spodoba się to moje spojrzenie, ale nie musi. Na szczęście nie ma obowiązku jednakowego widzenia wszystkiego.

Na koniec: mimo wszystko lubię to miasto, nie przeprowadziłabym się nigdzie, wszak to nie jego wina, że dziś wygląda jak wygląda. Uważam jednak, że od lat jest zaniedbywane. Powstają nowe obiekty, o starych nikt nie pamięta, nikt nie dba, nie remontuje. Nawet nie sprząta tak często, jak powinien. Szkoda. Bo to miasto byłoby o wiele piękniejsze, gdyby było przynajmniej czyste.