Różne oblicza mego Gorzowa (zdjęcia)

Ktoś kiedyś przyrównał wieżowce do slumsów. Pewnie, że lepiej mieszkać w domku z ogródkiem, niż w wieloklatkowym jedenastopiętrowcu, ale własne cztery kąty na dziewiątym piętrze także mają swoje uroki. Z moich okien rozciąga się wspaniała panorama. Wiosną hen, daleko błyszczą rozlewiska Warty. Przez cały rok, przy sprzyjającej pogodzie, jak na dłoni widoczna jest Chełmska Góra za Skwierzyną. A wschody słońca…ech, wschody słońca są niesamowite.

Z wysokości mojego balkonu Gorzów wydaje się inny: niekiedy przypomina senne włoskie miasteczko, innym razem jest tajemniczy, zupełnie jak z powieści Stephena Kinga, a czasami – wygląda jakby składał się z setki małych wysepek, spomiędzy których wyłania się wieża Katedry i Białego Kościółka.

Jedno miasto, a tyle twarzy…