Pomagam żebrakom, nie daję

- Wie pani , ja jestem magister...
Nie słucham dalej, mówię ,,nie " i zdecydowanie odchodzę. Zarośnięty, śmierdzi alkoholem, jest jednym z wielu w tym miejscu, ale chyba najbardziej namolny. Czego chce? Drobnych na piwo, na wino czasami papierosa. Tak jest codziennie. Zaczepiani przechodnie w większości wyjmują pieniądze i bez słowa oddają, aby mieć spokój. Niepokoi mnie jednak to, że zaczepia młodzież, która radzi sobie gorzej z jego natarczywością. Na rogu tych ulic znajduje się kamera, która rejestruje zdarzenia w mieście, ale interwencji żadnej ze służb nie widziałam. A mi utkwiła w pamięci kampania ,,Pomagam, nie daję".

Czy wiemy, czego dotyczy? Sprawdziłam... niewielu z nas... Myślę, że warto o niej przypomnieć. Jej celem było ograniczenie żebractwa na ulicy i uświadomienie ludziom, że taka forma wsparcia nie jest dla tych osób odpowiednia. Bo to przecież MY, DAJĄCY przyczyniamy się do tego, że ciężko przejść niezaczepionym przez ulicę. Narzekamy na ,,Magistra" i jemu podobnych, że są uciążliwi, namolni, że leżą na trawnikach i skwerach naszego miasta. Niestety częściowo się do tego przyczyniamy. Oni będą tu dopóty, dopóki to MY będziemy im dawać nasze ciężko zarobione pieniądze na piwo, tanie wino... A może by tak pomóc i sobie, i im... po prostu nie dawać!!!