Podpatrzone w małej cukierni... Dlaczego ludzie tak się zachowują?

Pani zrobiła zakupy, ale od lady nie odeszła, wypytuje syna o pierwszy dzień w szkole... Rozmowa jest tak głośna, że sprzedawczyni mnie nie słyszy. Patrzymy znacząco na rozmawiających, ale to im nie przeszkadza... W tym momencie dzwoni komórka syna, odbiera ją i wydziera się do niej na cały sklep... Mało tego matka krzyczy jeszcze głośniej, że nie skończyła z nim rozmowy, kto dzwoni...

Koszmar!!! A ja zadaję sobie pytanie: czy takie rzeczy denerwują tylko mnie? Czy tylko ja zwracam na to uwagę? Pani sprzedająca w cukierni oddycha z ulgą i kręci głową... Ulżyło mi - więc nie tylko mnie to razi.

Zauważyłam, że przestaliśmy zwracać uwagę na to, co wypada, a co nie, nie myślimy o innych, nie przestrzegamy zasad kultury, wydzieramy się do naszych telefonów w kolejkach, sklepach, bankach, kinach i bibliotekach... A przecież nie każdy musi słyszeć naszą rozmowę, a chwalić się też nie ma czym, dziś już wszyscy jesteśmy posiadaczami telefonów komórkowych. Ale czy to nie matka chłopaka powinna zwrócić mu uwagę i WYTŁUMACZYĆ, że tak nie wypada, należy wyjść ze sklepu i porozmawiać, że może przeszkadza innym w pracy, w robieniu zakupów?

Bo przecież ,,czym skorupka za młodu...'', no właśnie, pamiętajmy, za młodu!!!