Pierwszy śnieg w Gorzowie a rozmowa liryczna

Pani „Zima” nie bacząc na to, że jesień nie wydała jeszcze swojego ostatniego tchnienia, bezceremonialnie zaczęła przypominać o swoim istnieniu. Przez uchylone okno mojej sypialni zima zaczęła wciskać swoje mrożne podmuchy, zwiastując swoją nagłą wizytę.

Niezrażony chłodnym powitaniem poranka, leniwie nadsłuchiwałem odgłosów budzącego się za oknem dnia. Uspokajający szum wiatru grający na rozczapierzonych gałęziach rosnącej opodal brzozy, brutalnie przerwał podniesiony głos sąsiada: - By ją nagła niespodziewana, by to szlag trafił, już się zaczyna - grzmiał wrogo i nerwowo sąsiad, próbując uruchomić zaparkowane pod chmurką autko. A ono kichnęło, prychnęło, wydało z siebie kilka chrapliwych odgłosów i ani drgnie. Kolejne próby zmuszenia silnika do podjęcia pracy kończyły się fiaskiem. A sąsiad klął coraz głośniej i głośniej, co skutecznie zmusiło mnie do opuszczenia cieplutkiego łóżka.

Poranna toaleta, śniadanko i w miasto. Zaplanowane sprawy na dziś muszą być załatwione, nie ma rady. Niech się wali, niech się pali, lecz bez wzglądu na pogodę wyjść trzeba. Zrażony trochę do pogody nerwowym zachowaniem sąsiada, zaciągnąłem zamek kurtki do końca i niepewnie wyszedłem na ulicę.

A tu proszę, miłe zaskoczenie - nie jest tak źle. Lekkie podmuchy chłodnego wiatru, delikatne trzeszczenie pod butami pierwszego śniegu i biel dominująca dookoła . Świat wydał się zrazu taki czyściejszy, bardziej zadbany . Brud i szarość ukryły się pod delikatną warstwą białego puchu. A ja z coraz większą przyjemnością, przemierzając ulice mojego Gorzowa, zacząłem w myślach powtarzać słowa wiersza Gałczyńskiego „Rozmowa liryczna”, który nie wiem czemu, przylgnął dzisiejszego poranka do mnie jak najbliższa ciału koszula.

Wyuczone w szkole słowa wiersza, co pewien czas powtarzałem jak magiczne zaklęcie na dzisiejszy dzień. Zwłaszcza ostatnie wersy tego klasyka, kolebały się w mojej głowie nieustannie. A moje spojrzenie na niespodziewaną wizytę” Pani Zimy” stało się dzięki temu bardzo przyjazne, wręcz ciepłe. I wszystkim polecam cudowną lekturę tego wiersza, dając na zachętę jego malutki fragment.

A gdy zima posrebrzy ramy okien ?
Zimą kocham cię jak wesoły ogień.
Blisko przy twoim sercu. Koło niego.
A za oknami śnieg. Wrony na śniegu.

cytat wiersza K.I. Gałczyńskiego