O tym, jak Katedra chciała się upiększyć

Nikt chyba nie ma wątpliwości, że „katedra", to rodzaj żeński. Jak więc przystało na kobietę - kiedy na horyzoncie ujrzała wielobarwny woal - zamarzyła, by się nim otulić. Trochę się wahała. Obawiała się, że ktoś zarzuci jej: „No wiesz? W twoim wieku już nie wypada..."

Tęczowa smuga jednak kusiła, namawiała – „Spróbuj. To tylko chwilka. Przecież nikt nie zobaczy".
Dała się zaczarować. Uszczknęła maleńki kawałek kolorowości, ale... nie udało się zrobić tego ukradkiem. Podpatrzyłam, jak nieśmiało zerka w świecący obok niej ekran. Myślała, że zobaczy w nim swoje odbicie...

Nie chcąc jej zawstydzać wyłączyłam aparat. Otuliła się w tęczę dopiero, kiedy nie miałam go pod ręką. Odmłodniała. Nie wierzycie? Popatrzcie na pierwsze nieśmiałe przymiarki i pozwólcie działać wyobraźni.