O poznawaniu tajników kina słów kilka

Tytuł może sugerować, że uzupełnieniem to fotorelacji z nocnej przygody w kinie będzie coś w rodzaju bajki, jednak nie, postaram się Państwa zaskoczyć bardziej niż zazwyczaj i jeśli chodzi o tytuł skupić się zasadniczo na drugiej jego części tzn. „słów kilka". Oczywiście nie będzie to dla mnie łatwe... można by nawet zapytać dla czego sobie to robię... ograniczać się przecież w takim wypadku może być nie zdrowo, nie wyrażone emocje mogą narastać i powodować poważniejsze problemy z osobowością i psychiką. Jednak powiedziałem sobie, nie, nie, nie, tak nie można, przestrzeń jaką wytworzę pomiędzy tytułem a zdjęciami może być zbyt duża (może nawet nie do przebrnięcia) i skazać przez to moje fotografię z góry na porażkę. Część osób przecież po przeczytaniu jakieś dłuższej historii może zapomnieć o tym, że przecież weszło tylko po to w mój artykuł aby oddać swój głos, zapomnieć, że jeszcze są jakieś zdjęcia tam na dole, co gorsze może po przeczytaniu bajki, którą napisałem zasnąć. Ze szkodą na innych uczestników konkursu (bo oni też nie dostaną od tej „zaśnietej" osoby głosu). Co więcej pretensje może mieć sam „zaśnięty" głosujacy, może miał rozwiesić pranie, zrobić kanapki do pracy, nakarmić dziecko. A on co - przeczytał jakąś nędznawą historyjkę, zmęczył oczy, zmarnował prąd i zasnął, zawalając totalnie swoje codzienne obowiązki. Z drugiej strony historia którą mógłbym opisać, mogłaby się okazać ciekawa, interesując i zaskakująca, może pozwoliła by mi otrzymać jakieś wyróżnienie, czy nagrodę literacką.. W konkursie fotograficznym, takie można powiedzieć małe faux pas mogłoby nastąpić. Więc aby Cię nie rozpraszać szanowny Głosujący, potencjalnie być oddający głos na moje fotografię zacznę powili przechodzić do meritum... głos oddajemy poprzez oddanie komentarza o treści „Oddaję swój głos" i nie przypadkiem zacytowałem tą formułę, może są osoby, które chciałyby z tej opcji skorzystać pod moim tekstem, ale pisać im się nie chce, wiec zawsze mogą skopiować tą frazę – dla nie informatyków przypominam – zaznaczamy tekst i kopiujemy przez kombinację klawiszy Ctrl+C a wklejamy przez Carl+V. Termin oddawania głosów mija 30 marca o godz. 20.00 :-) To mi się wydało jakąś taką ważną uwagą na koniec.

Cieszę się, że tak szybko i tak zwięźle tym razem udało mi się napisać wstęp do tekstu poprzedzającego relację z sobotniego spotkania. Muszę przyznać, że po raz chyba pierwszy zdecydowałem się pokazać zdjęcie w postaci monochromatycznej i nie że zdecydowała o tym przełączona tuż przed wyjściem przez moje dziecko opcja przetwarzania obrazu, nie też, że nagle odkryłem, że mój aparat robi zdjęcia b/w. Brnąc w tym kierunku mogę powiedzieć, że też nie uciekłem w ten sposób od wędrówek w poszukiwaniu poprawnego balansu bieli czy kolorowych robaczków powstałych w wyniku używania wysokich czułości ISO. Wszystko było zamierzoną wizją artystyczną... wszak kino jest miejscem gdzie spotykamy się z światem zupełnie wyjątkowym, innym od tego który obserwujemy na co dzień, podobnie posłużenie się fotografią czarno-białą, pozbawianą koloru, powoduje jej odrealnienie i widzimy zwyczajne przedmioty w zupełnie innym świetle – dosłownie i w przenośnym tego słowa znaczeniu.

Na zakończenie chciałbym napisać kilka słów tak zupełnie serio. Dziękuję organizatorom FD w kinie Helios za możliwość uczestnictwa w tej wycieczce, kierownikowi Krzysztofowi Grzybowskiemu za udostępnienie tego obiektu i oprowadzenie. Impreza bardzo ciekawa, poznanie tajników kina wcale nie spowodowało, że magia prysła, a wręcz przeciwnie, „potęga" urządzeń używanych do projekcji, długość taśm, skomplikowanie procesu przygotowania filmu do projekcji jak i samej projekcji powodują, że jak dla mnie magia kina nadal trwa..

Pozdrawiam wszystkich mm-kowiczów i zapraszam do obejrzenia zdjęć.
http://img641.imageshack.us/img641/4275/1dsc9146.jpg
http://img218.imageshack.us/img218/2083/2dsc8990.jpg
http://img856.imageshack.us/img856/4075/3dsc9213.jpg