Niebezpieczne spacery wzdłuż barierki

Miasto cieszyło się i szczyciło, że stawia barierki wzdłuż ul. Piłsudskiego, które miały zapobiec wędrowaniu w miejscach nie do tego celu przeznaczonych. Chdzi pas zielenie w pobliżu przejścia podziemnego, okolicach „Szańca”, oraz w miejscu byłego skrzyżowania, które zlikwidowano budując drugą nitkę drogi kilka lat temu.

W chwili obecnej barierki, które nie docierają nawet do owego przejścia, wywołują jedynie uśmiech pełen politowania dla pomysłodawcy. Nie wiem, w jaki sposób ma to zapobiec dalszemu przebieganiu przez ulicę w miejscach niedozwolonych.

Okoliczni mieszkańcy nie raz i nie dwa są świadkami, jak ludzie dalej tamtędy chodzą, niektórzy przeskakują przez barierki, inni je omijają. Żeby było zabawniej, nie jest to tylko młodzież, ale i starsze osoby, czasem nawet staruszki z kulą, albo starszy pan z pieskiem.

Podobna sytuacja miała miejsce wczorajszym popołudniem. Znajoma wieszając pranie była świadkiem takiego właśnie zdarzenia i udało jej się to uchwycić na zdjęciach. Możemy na ich zaobserwować dwie panie, które zamiast przejść przy rondzie, przebyły drogę od jednego końca barierek do drugiego, w końcu przechodząc na drugą stronę ulicy.

Aż chce się powiedzieć, że głupota nie boli, a powinna i to mocno. Nie dość, że tacy ludzie igrają z własnym życiem, to jeszcze stwarzają zagrożenie w ruchu drogowym i narażają osoby trzecie. Nie od dziś wiadomo, że ulica Piłsudskiego jest jedną z tych, na których kierowcy nagminnie przekraczają dozwoloną prędkość. Później jest płacz i zgrzytanie zębów, bo ktoś został potrącony... A ja się pytam, po co łazi tam, gdzie nie powinien?

Jest wiele takich sytuacji, kiedy pieszy sam się „pcha” pod koła... Szkoda mu trzech minut drogi, żeby dojść do przejścia, ale nie szkoda mu ich, żeby np. stać w krzakach przy poboczu i czekać, aż ruch aut się zmniejszy i będzie mógł przejść.

Nie wiem, czy to brak wyobraźni, czy liczenie na przysłowiowego sępa (a może się uda i nie będzie jechać policja), czy głupota w czystej postaci. Przejścia nie są od siebie aż tak daleko, żeby ryzykować... Uczestnicy takich „pieszych wycieczek” chyba nie przejmują się faktem, że może się ona zakończyć spotkaniem ze śmiercią.

Zbliża się rok szkolny, niedługo młodzież z Zespołu Szkół nr 13 ruszy tłumnie na zajęcia i dalej będzie przechodzić nie przejściem podziemnym, lecz obok, na skróty. Mam nadzieję, że ktoś odpowiedzialny za owe nieszczęsne barierki zrobi co trzeba, żeby rzeczywiście stanęły tak jak planowano, a nie tylko fragmentarycznie, bo inaczej nie ma sensu, by w ogóle tam były.