Myślałam, że najbardziej zaniedbana ulica to Łużycka, ale Lutycka jej dorównuje

Ulica Lutycka to najkrótsze przejście ze Starego Rynku na ulicę Spichrzową i bulwar nadwarciański.

Przejście to zamknięte było od 1998 r. Wspólnota „Stare Miasto" argumentowała, że brama ta służyła za toaletę miejską i oni nie będą cudzych brudów sprzątać.

Teraz, gdy można swobodnie przejść (na razie przez trzy miesiące ) ze Starego Rynku na ul. Lutycką, zrozumiałam, że mieszkańcy wspólnoty chcieli ustrzec nas przed widokami, raczej mało kojarzącymi się ze ścisłym centrum miasta.

Na pierwszy rzut oka ul. Lutycka to mnóstwo pojemników na śmieci. Widać jest ich jeszcze za mało, bo śmieci walają się obok nich. I ten zapach...
Auta ciasno ustawione obok siebie, niektóre miejsca postojowe zamknięte drutami.
Jeden z samochodów wrósł prawie w nawierzchnię, tuż przy wejściu do nowej restauracji.
Sama nawierzchnia drogi wygląda jak po przejściu kompanii ciężkich czołgów.
Stacja transformatorowa, obok niej bezużyteczny drewniany słup. Uschnięte drzewo...
Nowe budynki obok starych – nieremontowanych chyba od powojnia.

Z lektury MM-kowych artykułów przeświadczona byłam, że najbardziej zaniedbana ulica centrum to ul. Łużycka, ale mam wrażenie, że ul. Lutycka jej dorównuje, w swojej brzydocie i zaniedbaniu.

Zobaczcie zresztą sami zdjęcia robione w tym tygodniu.

Cytat za J. Zysnarskim, który dawno, dawno temu w ,,Gazecie Lubuskiej'' redagował cykl „Gdzie jest ta ulica..."

„LUTYCKA – niewielka uliczka w starej części śródmieścia, leży pomiędzy ul. Spichrzową i Starym Rynkiem, jednakże z ul.Obotrycką łączy się dziś tylko przez bramę jednego z budynków. Typowa staromiejska uliczka wzmiankowana w 1818 r. jako Entengasse, czyli Kacza. Potem nazywała się Wilhelmstrasse na cześć króla pruskiego FryderykaWilhelma III (1797 – 1840 ). Nazwę polską, wywodzącą się od Lutyków (Wieletów ), ludu zachodniosłowiańskiego, nadano już w 1945 r."