Mojej szkole na sześćdziesięciolecie

Ech – to były czasy! Zadziwiające, jak mało z nich pamiętam. Niektórych osób wymienionych w „zapiskach" nie potrafię dziś zidentyfikować. Prawdziwa szarada. Pewnie fakty mieszają się trochę z fantazją nieco egzaltowanej dziewczyny, ale – jak by nie było – jest to obrazek z tamtej epoki.

Każdy notes opatrzony jest mottem. Spodobało mi się szczególnie - forsan et haec olim meminisse iuvabit (napisałam wtedy, że oznacza to mniej więcej - i to miło będzie kiedyś wspominać). Wspominam więc:

„29 styczeń 1975
– oj, żebyście mogli zobaczyć moje dzisiejsze przedstawienie na fakultecie (z geografii). Płakać się chce. Może dlatego teraz mnie to całkiem, całkiem bawi, bo... mimo wszystko śmieszne jest.
Pani Psor stwierdziła widać, że mam szansę na 4 (w semestrze 2,5,5,5,5,4,5,5,5,5,+2), a ja oczywiście o takie poczucie humoru nawet jej nie podejrzewałam. Mam przecież zaległości prawie od pierwszych zajęć i w zeszycie braki sięgające jakichś 10 tematów. Ale na środek poszłam. Co mi tam. Raz kozie śmierć.
Pierwsze pytanie:
- Bogactwa mineralne Ameryki?
- Do głównych bogactw mineralnych USA zaliczamy węgle brunatny i kamienny, rudę żelaza i metale kolorowe. Ruda żelaza wydobywana jest w Zagłębiu Mesabi. O, tu...
- Nooo, nie bardzo, bo w zupełnie innym miejscu! A co wiesz o Indianach?
- Indianie...noo...Cortez...konkwista...dyskryminacja... rezerwaty... ostatnio powstanie...
- Ale gdzie zostali zepchnięci?
- Chyba na tereny rolnicze...
- Ale gdzie? Gdzie?
- Nie wiem! Serio... nie pamiętam...
- No, na zachód. Westerny oglądasz?
- Nie. Nie lubię.
- To trzeba lubić. Chociażby dla krajobrazów.
- Kiedy westerny kręci się w Jugosławii!
Tu odezwał się Janusz: - Nieprawda, bo w Hiszpanii
- Jugosławia!
- Hiszpania!
- Jugosławia!
- Hiszpania!
- Jugosławia!
Psorka zerkała to na mnie, to na Janusza, to na mnie, to na Janusza. W końcu:
- Może byście tak przestali się kłócić?
Ktoś mnie jeszcze z tyłu poparł – Jugosławia!
- Ale pani Psor, co to za różnica:Hiszpania, czy Jugosławia? I tak krajobraz nie z USA.
- No dobrze. Więc może mi powiesz,co to jest imperializm? Według Lenina.
- Według Lenina to nie wiem.
- A co to są siły wytwórcze?
- Chyba ludzie + umiejętności + ...
- Do tego był wzór!
- Jak wzór, to nie wiem...
I tak dalej... Cały fakultet skręcał się ze śmiechu, a ja wygłupiałam się, jak rzadko. Aż wstyd. To chyba tylko dlatego, że rano w drodze do budy usiłował przebiec mi trasę czarny kot. Niezupełnie mu się to udało, ale... zapeszył."

Moja szkoła obchodzi właśnie Jubileusz 60-lecia. Ostatni raz byłam w niej 10 lat temu, również z jubileuszowej okazji. Na co dzień czułabym się chyba w niej obco, bo to jakby... już trochę nie moja szkoła. Tyle lat w końcu minęło...

Wybieram się tam jutro, chociaż z mojej klasy pewnie będą góra 2-3 osoby, a Wychowawczyni opuściła nas na zawsze parę miesięcy temu. Pospaceruję sobie wolniutko po szkolnych korytarzach, uśmiechnę do całego szeregu maturzystów „porozwieszanych" na ścianach, zajrzę do naszego dziennika i do klasowej kroniki, którą kiedyś prowadziłam, a nic z niej nie pamiętam... właściwie cieszę się...

Lektura starych notatek wprowadziła mnie już w odpowiedni nastrój, nie ukrywam jednak, że jestem podekscytowana. Byle do jutra :)