Jak naprawdę zmienić coś w naszym mieście, czyli dlaczego wciąż kręcimy się w kółko?

Jeżeli szepnie coś ważny polityk (likwidujmy tramwaje!), pisze się o tym tygodniami. Jeśli to samo uczyni jeden z radnych (chce kandydować na prezydenta), zainteresowanie jest już mniejsze. Jeżeli grupka obywateli uporządkuje społecznie zaniedbany teren (np. Piaski), ukaże się jednorazowo jakiś artykuł. Dlaczego? Bo tak naprawdę społeczeństwo pociąga władza i polityka z wyższej półki, najlepiej znane nazwiska. Dlatego wciąż kręcimy się w kółko i nikt nie wyobraża sobie nawet, by w tym mieście mogły nastąpić zmiany.

Bo tak naprawdę społeczeństwo pociąga władza i polityka z wyższej półki, najlepiej znane
nazwiska. Dlatego wciąż kręcimy się w kółko i nikt nie wyobraża sobie nawet, by w tym mieście mogły nastąpić zmiany. Gdy pojawiła się grupa obywateli z własnym projektem uchwały (monitoring Zamościa), było wiadomo, że zostanie on utrącony. Przełamałby bowiem monopol na władzę wąskiej grupy osób, które uważają się za całkowicie niezastąpione dla Gorzowa. No i pokazałby w sposób niebezpieczny, że są jacyś tam obywatele mogący te władzę z powodzeniem zastąpić, bez specjalnej szkody dla miasta. Dlatego uchwała, nie oceniając pobudek pomysłodawców, nie miała żadnych szans na przejście. Nie w Gorzowie. Tu o polityce decyduje wąska grupa ludzi, którzy nie dopuszczą do sterów żadnej, choćby lepiej merytorycznie przygotowanej „konkurencji". Uważają się za zasłużonych, nieomylnych i nie oddadzą „rządu dusz" za żadną cenę. I nie widać, by ta konkurencja mogła się pojawić w najbliższych paru latach.

Dlatego pytam, czemu to w politykę nie zaangażują się na przykład ludzie, którzy walczyli choćby o wspomniany monitoring? Tą drogą mieliby szanse przeforsować te i inne pomysły. Gdzie znikają po jakimś czasie ludzie, którzy mogliby stać się rzeczywistą elitą naszego miasta? Czemuż na przykład wyemigrował, i to w brzydki sposób, DJ Bachalski, a o jego „nowej" partii (Stronnictwie Demokratycznym) nic nie słychać? Czemu zniknął tak wyjątkowy człowiek jak Maciej Rudnicki, niegdyś poseł, a obecnie profesor, nie chcąc się angażować w los swojego miasta? Dlaczego na prezydenta Gorzowa nie kandyduje choćby Marek Pogorzelec, człowiek, który tak skutecznie walczył o postrzeganie Gorzowa jako równoprawnej stolicy Lubuskiego? Czemu charyzmatyczny Roman Gawroniak, postać o wyjątkowej jak na to miasto osobowości, kanclerz naszej wyższej szkoły zawodowej, wycofał się z polityki, choć poza nią robi nadal bardzo dużo? Czy byłby złym prezydentem miasta? A Grzegorz Musiałowicz, też ciekawa lokalna postać, tylko szkoda że zajmuje się jedynie swoją dzielnicą, zamiast wspomóc pomysłami miasto.... Myślę, że każdy z nich był nie gorszym prezydentem Gorzowa niż ci, którzy już zgłosili się do wyborów.

A skoro już zniosło mnie - choć początkowo nie zamierzałam - w tym kierunku, to pomyślałam, że byłoby zabawnie, gdyby PO jednak wystawiło na prezydenta Gorzowa Mirosława Marcinkiewicza, a PiS jego brata Arkadiusza, swojego radnego?! Brat przeciwko bratu? To byłoby może ciekawsze, niż niegdyś premier i prezydent Polski, którzy byli bliźniakami. A tak mamy pojedynek kobiet, gdyż nie wiadomo czemu politycy z tych partii uważają, że jedynie kobieta pokonać może obecnego prezydenta miasta? Wątpię, badania mówią, że nawet kobiety rzadziej głosują na kobiety, a częściej jednak na mężczyzn. Jednak szczerze życzę, by którejś z pań udało się w naszym mieście ten stereotyp przełamać. Jest czas na przemyślenia przed zbliżającymi się wyborami. Bo w tym roku będą pewnie ciekawe, mimo że zwycięzca jest znany. Założę się jednak, że w tym roku w wyborach prezydenckich dojdzie do drugiej tury. Tylko kto będzie tym kontrkandydatem?