Jacy jesteśmy…?

Odsądzamy od czci i wiary współczesną młodzież. Potępiamy w czambuł ich wychowanie, zapominając, że to właśnie my jesteśmy wychowawcami.

Idę rano po zakupy. Ranek, to pora, kiedy młodzież śpi snem sprawiedliwego, a do sklepów chadzają ich rodzice lub dziadkowie. Wiadomo, że z wiekiem snu potrzeba coraz mniej, a zapotrzebowanie na chrupiące bułeczki do śniadania bynajmniej nie maleje. Podobnie rzecz ma się ze świeżą prasą.

Idę pomaleńku w kierunku najbliższego supermarketu. Kątem oka zauważam jakąś dziwną kolorystykę wieżowca. Oho! Ktoś przez noc zabazgrał sprayem kolejną świeżo odnowioną klatkę. Okoliczna młodzież pewnie się nudziła. Głośną dezaprobatę w tej sprawie wyraża pani w wieku późnośrednim. Nie przeszkadza jej jednak, że przywiązany do niej czworonóg (przywiązany dosłownie - przy pomocy kolorowego postronka) akurat w tym momencie załatwia się na chodniku. Dobrze wychowana pani w wieku późnośrednim odchodzi, jak gdyby nigdy nic... kupa zostaje.

Kilka metrów dalej elegancko ubrany pan (również niemłody) wypakowuje z wypasionej fury worek z posegregowanymi plastikami. Podchodzę do żółtego pojemnika, bo i ja mam ze sobą zebrane z całego tygodnia pudełka po jogurtach i kłąb jednorazowych reklamówek zwanych „zrywkami". Potykam się o worek, ale pana już nie ma. Za to w żółtym pojemniku miejsca mnóstwo. Czyżby elegancko ubrany pan bał się go dotknąć? Do poniedziałku cały ten wór będzie przecież rozwleczony po osiedlu...

Wchodzę do sklepu. Wybieram banany, a tuż obok mnie starszy dystyngowany pan zaczyna grzebać w koszu z orzechami arachidowymi. Przebiera, próbuje, w końcu... wybiera sobie dobrą garść... pojedynczo, po jednym i ... pakuje do własnej kieszeni. Nie przeszkadza mu, że ostentacyjnie patrzę na niego. Pewnie wydaję mu się bezczelna. Odchodzi niespiesznie mrucząc pod nosem coś o złym wychowaniu ... No...dla niego to pewnie ja jeszcze jestem ta niewychowana młodzież.

Wracam do domu. Na ścianie supermarketu zauważam tabliczkę „Uwaga. Karmnik deratyzacyjny". Nie ma to nic wspólnego z dobrym wychowaniem, ale... toż  to przecież szczyt obłudy! Dokarmianie, a deratyzacja to dwie sprzeczności. Czy nie możemy już nazywać rzeczy po imieniu?

Jacy jesteśmy? Prawdę mówiąc ... sama już nie wiem