I znów wakacje w sierpniu, sezon żużlowy zamknięty

Najbardziej szkoda mi wiernych kibiców, czyli i mnie, gdyż tłumnie szliśmy na mecz z nadzieją, że nasi dadzą radę odrobić te cztery punkty - ale niestety przeliczyliśmy się. I jeszcze jednej osoby mi szkoda, bo gdy szedłem z rodziną koło prezesa Komarnickiego i widziałem jego wyraz twarzy i wielki smutek, który go ogarnął, to mu współczuję, że kolejny raz musi przełknąć gorzką pigułkę zaserwowaną przez naszych nieudaczników, oczywiście pomijając Tomka Golloba i Przemka Pawlickiego, którzy nie zawiedli.

Trener się starał i robił, co mógł, ale cóż - za nich nie wsiądzie i nie pojedzie, pewnie teraz Cze Cze sobie trochę pluje w brodę, że zamiast zostawić Jonassona, to powinien pogonić Ruuda i nie kierować się tym, że Tomas to totalny luzak, a Ruud to grzeczny chłopiec, bo na torze Tomas walczy do końca, a Ruud jak wyjdzie pierwszy, to jedzie, ale jak zostanie na starcie, to już nie walczy wcale.

Najwyższy czas pogonić Ruuda, bo z niego korzyści nie będzie, Zagar jedyne, co potrafi robić, to lansować się w białych okularkach, miał dwa lata na udowodnienie, że się nadaje, ale niestety to już nie ten Zagar co kiedyś, a Gustafsson to w ogóle totalna pomyłka, on do pierwszej ligi to może się by nadał, choć i tak za wysoko raczej, a co dopiero do ekstraligi.

Panie Prezesie, czas przestać być miłym dla zawodników, bo pan im serce oddaje, a oni nie wywiązują się ze swoich zadań należycie, trzeba nam zawodników walczaków, którzy walczą, a nie patrzą, jak inni za nich ciągną wynik.

Za kilka dni napiszę artykuł podsumowujący cały sezon, szkoda bardzo, że zakończony tak szybko.