Humor żydowski

Generalnie jesteśmy postrzegani jako naród smutasów. Tak sobie myślę, że chyba najgorszą „robotę" w tej dziedzinie robią nam politycy. Wystarczy obejrzeć pierwsze lepsze obrady parlamentu albo wywiad z politykiem któregoś z krajów europejskich, od razu widać różnicę. Tamci wyluzowani i uśmiechnięci, a nasi tak bardzo serio, jakby od ich wypowiedzi zależały co najmniej losy świata.

Pod koniec stycznia tego roku byłam w Lubniewicach na spektaklu Rafała Kmity "Aj waj, czyli historie cynamonowe". Zachwycił mnie i zresztą zawsze zachwycał humor żydowski. Jest to chyba jedyny naród, który potrafi się śmiać z samego siebie. Nawet krążące na ich temat stereotypy potrafią obrócić w dobry żart. Szkoda, że my tego nie potrafimy... Przecież uśmiech i dobry humor nic nie kosztują, a my zachowujemy się tak, jakby można go było nabywać jedynie na receptę i to w pełnej odpłatności.

Pozwolę sobie przytoczyć kilka dowcipów, mając nadzieję, że nie posypią się na mnie zaraz gromy o obrażanie uczuć i inne gorsze przestępstwa.

                                                             ***

W bożnicy jakiś cadyk głośno zawodzi w czasie modlitwy i podnosi głos coraz wyżej. Stojący obok chasyd nie mogąc się skupić mówi do cadyka:
- Słuchaj, nie wrzeszcz tak na Boga! Po dobroci wskórasz więcej...

                                                            
                                                              ***

Na ulicy jakiś mały chłopiec zaczepia Żydówkę i mówi:
- Proszę pani, nie jedłam nic od trzech dni...
A ona na to:
- To się zmuś w końcu, chłopcze, do jedzenia.

                                                             ***

Małżonkowie obchodzą w synagodze 50. rocznicę ślubu. Rabin poprosił Moshego, by podzielił się z całą kongregacją swoimi spostrzeżeniami, jak udało mu się przez tyle lat żyć z jedną kobietą. Moshe przemawia:
- Tak więc, szanowałem ją i wydawałem na nią pieniądze. Ale najważniejsze to, że wziąłem ją w podróż na szczególną okazję.
Rabin pyta: - Podróże? A gdzie?
- Na naszą 25-rocznicę zabrałem ją do Pekinu w Chinach.
Rabin krzyczy: - Co za straszny przykład dajesz pozostałym mężom, Mosze! Ale powiedz, co zrobiłeś dla żony na 50. rocznicę?
- Wróciłem i przywiozłem ją z powrotem.

                                                           ***

Andrus z Krakowa zaczepia ziewającego Żyda: - Panie kupiec, tylko pan mnie nie połknij!
- Nie bój się! - uspokaja go zaczepiony - My, Żydzi, nie jadamy wieprzowiny.

                                                          ***

Spotyka się pewnego dnia dwóch Żydów.
- Mój syn się wychrzcił – oznajmia jeden z nich.
- I co ty na to?
- No cóż, żaliłem się przed Panem Bogiem...
- I co On ci powiedział?
- Powiedział: „Mój Syn także się wychrzcił. Więc zrób to samo, co Ja..."
- A mianowicie?
- Napisz Nowy Testament.

                                                            ***

- Kim jest żydowskie dziecko, jeśli nie jest prawnikiem ani lekarzem?
- O, to z pewnością nie jest żydowskie dziecko.

                                                           ***

Icek i Szlomo zwiedzają Watykan, podziwiają dzieła sztuki i całe bogactwo. W pewnym momencie Icek Mówi do Szlomo:
- Popatrz, a zaczynali od stajenki.

                                                          ***

Kupiec żydowski leży na łożu śmierci. Dookoła stoi grono wiernej rodziny. Kupiec pyta:
-Salcie, żono, jesteś tu?
-Jestem, mężu.
-Mosze, synu? A Ty jesteś?
-Jestem, tate, jestem.
-A ty, córko, jesteś przy mnie?
-Jestem, tate, jestem.
Kupiec unosi się na posłaniu i zdenerwowany pyta:
- To kto jest w sklepie??

                                                            ***

Pięcioletni Emilek kręci się niespokojnie koło swego ojca, wreszcie łapie go za rękaw i mówi:
- Wiesz, papuńciu, ja bym bardzo chciał być teraz na twoim miejscu.
- Co ty nie powiesz? - dziwi się ojciec. - A co by ci z tego przyszło?
- O, gdybym ja był na twoim miejscu, to bym twojemu synkowi Emilkowi dał ze dwa złote na kino i cukierki...

                                                           ***

Icek spotyka Majera:
- Gdzie pracujesz?
- Nigdzie...
- A co robisz?
- Nic...
- Jak Boga kocham, fajne zajęcie.
- Tak, tylko, że ogromna konkurencja.

Wszystkim MM-kowiczom, dużo humoru i uśmiechu na nadchodzący tydzień życzę.