Fryderyk II walczył i osuszał nam bagna

- To był naprawdę niepospolity człowiek – mówi Błażej Skaziński, gorzowski historyk sztuki, który od lat zajmuje się osobą Fryderyka II Hohenzollerna, wybitnego władcy, a jednocześnie ciekawego człowieka. Do 1945 r. znaczne części województwa lubuskiego były we władaniu niemieckim, dlatego więc zostało tu trochę śladów i wspomnień po wielkim władcy, który Polaków nie lubił i mówił o nas „Panowie kukuryku".

Fryderyk Hohenzollern, w przyszłości II Wielki, urodził się 24 stycznia 1712 roku w Berlinie. Był drugim dzieckiem, ale pierwszym synem Zofii Doroty Hanowerskiej i Fryderyka Wilhelma I Hohenzollerna.

To była kompletnie niedobrana para. Królowa była osobą wykształconą, światłą, władającą językami i otwartą na świat. Król – no cóż, dość powiedzieć kochał mundur i dyscyplinę, nienawidził wszystkiego, co się wiąże ze sztuką.

(...)

Syn odziedziczył naturę po matce. Kochał książki, naukę, sztuki piękne, muzykę.

(...)

Fryderyk Wilhelm I zabrał syna w podróż do Drezna, na dwór Augusta II Mocnego. To właśnie w Dreźnie poznał, i jak chcą historycy, nawiązał romans z hrabiną Anną Orzelską, córką i ulubienicą Augusta II. Następstwa były przykre, Przyszły władca zachorował. Po powrocie do Berlina przeszedł operację. I już do końca życia nigdy na poważnie nie zainteresował się żadną kobietą...

O mniej i bardziej fatalnych przygodach Fryderyka II i jego związkach z północną częścią województwa lubuskiego możecie przeczytać w nowej książce napisanej przez dziennikarzy „Gazety Lubuskiej".

Album „Niezwykli i tajemniczy ludzie Ziemi Lubuskiej" zawiera również masę świetnych ilustracji. Możecie go znaleźć w punktach sprzedaży prasy i w biurach ogłoszeń „GL". Zapraszamy do lektury!