Drzewko, symbol i historia

Jak czytamy w wieku VII brytyjski zakonnik, Bonifacy podczas bożonarodzeniowej mszy wyciął pogański dąb, który upadając zniszczył wszystkie okoliczne drzewa poza jedną małą sosną. Wtedy to misjonarz powiedział: „Widzicie, ta mała jodełka jest potężniejsza od waszego dębu. I jest zawsze zielona, tak jak wieczny jest Bóg dający nam wieczne życie. Niech ona przypomina wam Chrystusa „. Oczywiście to tylko legenda, ale jakże wymowna.

Przyjmijmy więc, umownie, że ta ocalała sosna stała się symbolem drzewa Nowonarodzonego, najpierw na terenach germańskich , później w innych krajach.
 
W Polsce długo choinka nie była znana. Jednak izby nie pozostawały puste. Ozdabiano je zielonymi gałązkami oraz girlandami. W rogu izb stawiano snop zboża, który był symbolem dostatku i przyszłorocznego urodzaju a czasem sianem zaścielano podłogi izb. 

Pierwsze choinki pojawiły się w polskich domach za sprawą niemieckich protestantów na przełomie XVIII i XIX wieku. Na ziemiach polskich pierwsze choinki ubierane były w domach ewangelickiego mieszczaństwa pochodzenia niemieckiego Nie była to sosna ale jodła. W późniejszym okresie zastąpiona świerkiem. Zielone i wiecznie żywe drzewo stało się symbolem rajskiego drzewa życia.

Początkowo zwyczaj ubierania choinki przyjął się w polskim środowisku mieszczańskim i w bogatych dworach, w których choinka stanowiła najważniejszą dekorację wnętrza. Pierwsze pojawiły się w połowie XIX w. na Pomorzu, Warmii, Mazurach oraz Śląsku. W miastach Polski centralnej, wschodniej i południowej choinka stała się powszechna dopiero na początku XX w.

Pierwszymi ozdobami jakie pojawiły się na drzewku były jabłka przypominające o tym, że Nowonarodzony przychodzi na świat by odkupić grzech pierworodny. 

Z czasem ozdób przybywało. Orzechy symbolizowały dostatek, łańcuchy zaś węża i niewolę grzechu. Dzwoneczki oznaczały dobre nowiny i radosne wydarzenia, a Aniołki miały opiekować się domostwem.

Zawieszona na czubku gwiazda przypominała o Gwieździe Betlejemskiej a świeczki wprowadzone do dekoracji przez Martina Lutra światło Chrystusa. 

Z biegiem lat i zmianą mody ozdoby przestały być symboliczne. Często były wykonywane w domu przez dzieci ozdoby ze słomy, kolorowych bibułek , sreberek i wydmuszek po jajkach. Zawieszano na gałązkach wypiekane pierniki i cukierki w kolorowych papierkach.

Później pojawiły się ozdoby ze szkła, kolorowe bombki, wynalezione w małej wiosce Lauscha w Turyngii (wschodnie Niemcy) w 1848 roku. Dodatkową ozdobą stały się anielskie włosy z celofanu a świeczki zastąpiono elektrycznymi lampkami. Żywą i pachnącą choinkę zamieniono na sztuczny wyrób z drutu i zielonego plastiku. 

Największa choinka na świecie co roku staje w meksykańskim mieście Mérida. Ma ona aż 37 metrów wysokości i jest ozdobiona 70 tysiącami kolorowych lampek. Druga pod względem wielkości jest 28-metrowa choinka w Centrum Rockefellera w Nowym Jorku.